blog

blog

piątek, 2 grudnia 2016

I TYDZIEŃ ADWENTU

Ewangelia wg św. Mateusza 9,27-31 (z piątku)

„Gdy Jezus przychodził, szli za Nim dwaj niewidomi którzy wołali głośno: Ulituj się nad nami, Synu Dawida! Gdy wszedł do domu, niewidomi przystąpili do Niego, a Jezus ich zapytał: Wierzycie, że mogę to uczynić? Oni odpowiedzieli Mu: Tak, Panie! Wtedy dotknął ich oczu, mówiąc: Według wiary waszej niech wam się stanie! I otworzyły się ich oczy, a Jezus surowo im przykazał: Uważajcie, niech się nikt o tym nie dowie! Oni jednak, skoro tylko wyszli, roznieśli wieść o Nim po całej tamtejszej okolicy”  (Mt 9,27-31).

„Zbliżę się do niewidomych, którzy wołają za przechodzącym Jezusem …Zobaczę, jak lgną ze swoją biedą do Jezusa. Wierzą, że może ich uzdrowić.
Będę wpatrywał się w gest Jezusa, który dotyka oczu niewidomych i mówi: „Według wiary waszej niech się wam stanie”… Poproszę usilnie Jezusa, aby dotknął we mnie tych wszystkich miejsc, w których moja wiara jest słaba, w których kuszony jestem do zwątpienia i buntu przeciw Niemu.
Zbliżę się do Jezusa. Wpatrzę się w Jego twarz i będę gorąco prosił, aby otworzył moje oczy na Jego codzienne gesty dobroci”.

Ks. Krzysztof Wons

niedziela, 27 listopada 2016

XXXIV TYDZIEŃ ZWYKŁY

Ewangelia wg św. Łukasza 21,29-33 (z piątku)

Jezus opowiedział swoim uczniom przypowieść: Patrzcie na drzewo figowe i na inne drzewa. Gdy widzicie, że wypuszczają pączki, sami poznajecie, że już blisko jest lato. Tak i wy, gdy ujrzycie, że to się dzieje, wiedzcie, iż blisko jest królestwo Boże. Zaprawdę, powiadam wam: Nie przeminie to pokolenie, aż się wszystko stanie. Niebo i ziemia przeminą, ale moje słowa nie przeminą (Łk 21,29-33).

„Na koniec roku liturgicznego, gdy przybliża się Adwent, Jezus opowiada mi przypowieść. Uczy mnie wyczuwania znaków bliskości Jego królestwa. W gorącej modlitwie poproszę Go, aby ta medytacja wprowadziła mnie w czas Adwentu.
Jezus uczy mnie oczekiwania, które ma być świeże jak wiosna i radosne jak zapowiedź lata. Jakie znaki dostrzegłem dla siebie w mijającym roku liturgicznym? Na ile zbliżyłem się lub oddaliłem od Jezusa?
„Wszystko się stanie”. Obietnice Jezusa zawsze się spełniają… Musze nauczyć się czekać, aby nie wymuszać i nie przyspieszać działania łaski. O jaką łaskę chciałbym prosić na czas Adwentu?
„Niebo i ziemia przeminą…”. Jezus uświadamia mi przemijalność mojego życia.
 Jedynie słowa Jezusa są wieczne. Uświadomię sobie, że mogę uchwycić się Jego Słowa w każdej, nawet najbardziej niepewnej sytuacji życiowej.
Ono jest niezmiennie pewne, wierne, zawsze mocne. Uwielbię Trójcę Święta za dar Słowa Bożego”.

Ks. Krzysztof Wons
Szablon wykonała Sasame Ka dla Zaczarowane Szablony