Bursa Sercanek

Na pytanie: Co daje mi wspólna modlitwa różańcowa ? nasze wychowanki odpowiadały różnie , oto ich słowa : „ Dzięki tej modlitwie odnajduję sens życia oraz czuję silniejszą więź z Maryją. To dziwne, ale jest coś takiego niezwykłego w bardzo zwykłej i zwyczajnej modlitwie powtarzanej tyle razy. Ta modlitwa podbudowuje moją duszę.” „Spokój ducha, odpowiedzi na trudne pytania, siłę do działania, wsparcie, nadzieję, że może być lepiej.” „Wspólna modlitwa różańcowa daje mi wyciszenie i radość ze złączenia się z Królową Różańcową.” „Wspólna modlitwa różańcowa daje mi duchowy spokój i ukojenie, a także poczucie wspólnoty   z innymi dziewczętami z naszej bursy.” „Uspokojenie, wyciszenie, pogłębia moją wiarę w Boga.” „Wspólna modlitwa różańcowa daje mi poczucie więzi z całą wspólnotą bursianą. Modlitwa w grupie ma większą moc niż indywidualna. Możemy modlić się razem, czuć wsparcie innych  w modlitwie.” „ Modlitw...

Wypowiedzi dziewcząt z bursy : „ Kiedy po raz pierwszy przyjechałam do bursy czułam lekki strach i stres. Bałam się nowych znajomości, klasy, nauczycieli i całej szkoły. Kiedy jednak poznałam moją nową koleżankę z bursy (z pokoju) poczułam, że ona też się stresuje i było mi trochę lepiej. Atmosfera w bursie jest przyjazna. Zobaczyłam, że wszyscy są dla siebie życzliwi. Nikt nie jest do nas wrogo nastawiony. W bursie panuje spokój i cisza, potrzebna do nauki. Jest ciepło oraz przytulnie.” „ Sympatyczni ludzie, miła atmosfera, dobre warunki do nauki.” „ Czuję się dobrze. Jest to dla mnie nowe doświadczenie, w którym myślę, że dobrze się odnajdę.” „ Pozytywna atmosfera, ciepło, mili i pozytywni ludzie.” „ Bardzo dobrze. Wszyscy są tu mili. Każdy oferuje swoją pomoc innym. Zawsze czeka tu na nas życzliwy uśmiech.” „ Fajna atmosfera.” „ Wspaniali ludzie i cudowna atmosfera.” „ Przytulnie, piękne granatowe pokoje, szkoda, że ...

Ewangelia według  świętego Jana 15,12-17 (z piątku) „Jezus powiedział do swoich uczniów: To jest moje przykazanie, abyście się wzajemnie miłowali, tak jak Ja was umiłowałem. Nikt nie ma większej miłości od tej, gdy ktoś życie swoje oddaje za przyjaciół swoich. Wy jesteście przyjaciółmi moimi, jeżeli czynicie to, co wam przykazuję. Już was nie nazywam sługami, bo sługa nie wie, co czyni pan jego, ale nazwałem was przyjaciółmi, albowiem oznajmiłem wam wszystko, co usłyszałem od Ojca mego. Nie wyście Mnie wybrali, ale Ja was wybrałem i przeznaczyłem was na to, abyście szli i owoc przynosili, i by owoc wasz trwał - aby wszystko dał wam Ojciec, o cokolwiek Go poprosicie w imię moje. To wam przykazuję, abyście się wzajemnie miłowali” (J 15,12-17). „Wyobrażę sobie siebie pośród apostołów, którzy słuchają zwierzenia Jezusa. Będę wpatrywał się w Niego jak w przyjaciela i rozważał każde Jego słowo przeniknięte miłością. Jezus oczekuje ode mnie odpowiedzi na Jego miłość. Pragnie, ab...

Ewangelia według św. Jana 10,22-30 (wtorek) „Obchodzono wtedy w Jerozolimie uroczystość Poświęcenia świątyni. Było to w zimie. Jezus przechadzał się w świątyni, w portyku Salomona. Otoczyli Go Żydzi i mówili do Niego: Dokąd będziesz nas trzymał w niepewności? Jeśli Ty jesteś Mesjaszem, powiedz nam otwarcie. Rzekł do nich Jezus: Powiedziałem wam, a nie wierzycie. Czyny, których dokonuję w imię mojego Ojca, świadczą o Mnie. Ale wy nie wierzycie, bo nie jesteście z moich owiec. Moje owce słuchają mego głosu, a Ja znam je. Idą one za Mną i Ja daję im życie wieczne. Nie zginą one na wieki i nikt nie wyrwie ich z mojej ręki. Ojciec mój, który Mi je dał, jest większy od wszystkich. I nikt nie może ich wyrwać z ręki mego Ojca. Ja i Ojciec jedno jesteśmy”(J 10,22-30). „Milcząca obecność Boga może budzić we mnie napięcie, zwłaszcza, gdy czekam na Jego słowo albo gdy trudno mi wejść w milczenie i ciszę. Czy w mojej modlitwie jest przestrzeń na przedłużoną ciszę i na cierpliwe słuchanie? ...

Ewangelia wg św. Mateusza 9,27-31 (z piątku) „Gdy Jezus przychodził, szli za Nim dwaj niewidomi którzy wołali głośno: Ulituj się nad nami, Synu Dawida! Gdy wszedł do domu, niewidomi przystąpili do Niego, a Jezus ich zapytał: Wierzycie, że mogę to uczynić? Oni odpowiedzieli Mu: Tak, Panie! Wtedy dotknął ich oczu, mówiąc: Według wiary waszej niech wam się stanie! I otworzyły się ich oczy, a Jezus surowo im przykazał: Uważajcie, niech się nikt o tym nie dowie! Oni jednak, skoro tylko wyszli, roznieśli wieść o Nim po całej tamtejszej okolicy”  (Mt 9,27-31). „Zbliżę się do niewidomych, którzy wołają za przechodzącym Jezusem …Zobaczę, jak lgną ze swoją biedą do Jezusa. Wierzą, że może ich uzdrowić. Będę wpatrywał się w gest Jezusa, który dotyka oczu niewidomych i mówi: „Według wiary waszej niech się wam stanie”… Poproszę usilnie Jezusa, aby dotknął we mnie tych wszystkich miejsc, w których moja wiara jest słaba, w których kuszony jestem do zwątpienia i buntu przeciw Niemu. Z...

Ewangelia wg św. Łukasza 21,29-33 (z piątku) Jezus opowiedział swoim uczniom przypowieść: Patrzcie na drzewo figowe i na inne drzewa. Gdy widzicie, że wypuszczają pączki, sami poznajecie, że już blisko jest lato. Tak i wy, gdy ujrzycie, że to się dzieje, wiedzcie, iż blisko jest królestwo Boże. Zaprawdę, powiadam wam: Nie przeminie to pokolenie, aż się wszystko stanie. Niebo i ziemia przeminą, ale moje słowa nie przeminą (Łk 21,29-33). „Na koniec roku liturgicznego, gdy przybliża się Adwent, Jezus opowiada mi przypowieść. Uczy mnie wyczuwania znaków bliskości Jego królestwa. W gorącej modlitwie poproszę Go, aby ta medytacja wprowadziła mnie w czas Adwentu. Jezus uczy mnie oczekiwania, które ma być świeże jak wiosna i radosne jak zapowiedź lata. Jakie znaki dostrzegłem dla siebie w mijającym roku liturgicznym? Na ile zbliżyłem się lub oddaliłem od Jezusa? „Wszystko się stanie”. Obietnice Jezusa zawsze się spełniają… Musze nauczyć się czekać, aby nie wymuszać i nie przyspies...